Αρχείο ετικέτας Νίνα Γεωργιάδου

Γιατί κλαις, Πρόεδρε;

Γιατί κλαις, Πρόεδρε;

Της Νίνας Γεωργιάδου

Τ’ αληθινά δάκρυα απεχθάνονται το φως της δημοσιότητας.

ΜΠ. ΜΠΡΕΧΤ

 28 Οκτώβρη 2011

Είδα το παιδί στο αναπηρικό καρότσι να ορθώνεται.

Είδα το φάσκελο του έφηβου στους κομισάριους.

Είδα τους νέους ν’ αποστρέφουν το βλέμμα απ’ την εξέδρα του καίσαρα.

Είδα το  πένθος στα άσπρα πουκάμισα.

Είδα τη σημαία να ατενίζει το λαό.

Συνέχεια

Μία ανεπίδοτη επιστολή στο Διομήδη Κομνηνό

Μία ανεπίδοτη επιστολή με αφορμή τα 37 χρόνια από το Νοέμβρη του 1973

Της Νίνας Γεωργιάδου

 

Αγαπημένε μου Διομήδη, δεν έχω καμιά ελπίδα πως το γράμμα μου θα φτάσει σε σένα.  Είμαι πια μεγάλο παιδί  και το παραμύθι  για αναστημένους νεκρούς  και  επουράνιους παράδεισους  είναι από χρόνια καταχωνιασμένο στο σεντούκι της παιδικής  μου αφέλειας.

Όχι πως έχω πάψει να είμαι αφελής. Δε θέλω να παρεξηγηθώ. Ίσα-ίσα μάλιστα και τώρα που σου γράφω από μιαν αφέλεια κρατιέμαι για να μην καταρρεύσω.

Συνέχεια