ΟΜΙΛΙΑ στην Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ των ΝΗΣΤΕΙΩΝ

ΟΜΙΛΙΑ στην Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ των ΝΗΣΤΕΙΩΝ,

Μρκ, θ΄, 17-31,** 14-04-2013

Του (+) π. Νικολάου Φαναριώτη*

«Τούτο το γένος εν ουδενί δύναται εξελθείν, ει μη εν προσευχή και νηστεία»,  Μρκ.θ 29.

Το επεισόδιο συνέβη όταν ο Χριστός ήταν επάνω εις το όρος Θαβώρ μαζί με τους τρείς μαθητές, και οι υπόλοιποι εννέα τον περίμεναν στους πρόποδες. Τότε ένας πατέρας έφερε τον υιόν του -που εδαιμονίζετο- στους εννέα, για να τον θεραπεύσουν. Οι μαθηταί απέτυχαν, και αυτό τους προβλημάτισε… Ήταν η πρώτη αποτυχία της πρωτόγονης Χριστιανικής Παιδείας χωρίς τον Χριστό. Ήλθε στη συνέχεια ο Χριστός και αφ’ ενός θεράπευσε τον νέον και αφ’ ετέρου τους εξήγησε τον λόγο της αποτυχίας τους.

Αποτυχία της παιδείας

Η αποτυχία των μαθητών του Χριστού να θεραπεύσουν τον νέο, σηματοδοτεί την αποτυχία της σημερινής Χριστιανικής Παιδείας να θεραπεύσει την νεολαία μας. Όλα τα μηνύματα που μας έρχονται από παντού φωνάζουν, θα έλεγα κραυγάζουν, ότι η νεολαία είναι άρρωστη, ψυχικά και σωματικά. Απόδειξις ότι συμπεριφέρεται σαν τον γέρο Μασούρα, που πριόνιζε το κλαρί που καθόταν  πάνω από το ποτάμι και, όταν κόπηκε, έπεσε μαζί του και πνίγηκε! Όλα τα  παιδαγωγικά μέσα, προγράμματα, δαπάνες, Γυμναστική, Αθλητισμός, δοκιμάστηκαν και  η κατάσταση γενικά  χειροτερεύει. Όμως όλα; Όλα εκτός  από ένα (δις)… την νηστεία: «τούτο το γένος (των δαιμονίων) εν ουδενί δύναται εξελθείν ειμή εν προσευχή και νηστεία», Μρκ. θ, 29.

Είναι τρομερό λάθος, για να μην πω συμφορά για την ορθόδοξη νεολαία, το ότι παραμερίστηκε συνειδητά από τα παιδαγωγικά προγράμματα το μάθημα της ΝΗΣΤΕΙΑΣ.

Τι είναι η νηστεία

Η νηστεία είναι η παιδεία του ανθρώπινου οργανισμού. Δηλαδή η παιδαγωγική αγωγή του βιολογικού υποστρώματος του ανθρώπου, που είναι γραμμένη στο DNA του ανθρωπίνου σώματος: «Η νηστεία καθαρίζει και μεταμορφώνει τους  Ιστούς»,  Α. Καρρέλ, Βραβείο Νόμπελ.

Οι πρωτόγονοι άνθρωποι περνούσαν περιόδους πείνας και όταν δεν υποχρεώνονταν σε πείνα από έλλειψη τροφής, νήστευαν με την θέληση τους. Όλες οι (αιωνόβιες)  θρησκείες επιμένουν στο θέμα των νηστειών.

Η στέρηση τροφής προκαλεί στην αρχή ένα αίσθημα εξαντλήσεως, αλλά προκαλεί επίσης και την εκδήλωση μερικών φαινομένων, που είναι πολύ σημαντικά. Η ζάχαρη του συκωτιού μπαίνει σε κίνηση, όπως και το λίπος των υποδερμικών αποθεμάτων, τα λευκώματα των μυών, των αδένων, των κυττάρων, του συκωτιού για να αναπληρώσουν την έλλειψη.

Όλα τα άτομα διαθέτουν την δική τους ουσία, τον δικό τους εξοπλισμό για να διατηρήσουν την ακεραιότητα του εσωτερικού τους περιβάλλοντος και της καρδιάς, (το DNA, RNA), Α. Καρρέλ, Βραβείο Νόμπελ. Συγχρόνως όμως καθαρίζει και το μυαλό και το πνεύμα: «Νους υγιής εν σώματι υγιεί»,  έλεγε η σοφία των προγόνων μας. Αλλά σώμα υγιές, χωρίς νηστεία ..γίνεται;.. Δεν γίνεται (δις) με τίποτα. Δηλαδή η  Νηστεία είναι  το απαραίτητο παιδαγωγικό μέσο που λείπει από την σημερινή (μοντέρνα) παιδεία και δεν μπορεί να αγνοηθεί χωρίς την αποτυχία της, διότι τότε η παιδεία είναι το αυτοκίνητο που του έφυγε ο ένας τροχός και κινείται με τους υπόλοιπους τρείς. Και από ότι ξέρουμε πουθενά στην μοντέρνα  Παιδαγωγική δεν διδάσκεται το μάθημα της Νηστείας, (της λείπει ένας τροχός: δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, Πανεπιστήμιο, ούτε και στην Ιατρική σχολή). Όχι σαν εντολές (αποφασίζομε και διατάσσομεν), αλλά σαν έρευνα με όλους τους κανόνες της Επιστήμης και της  Παιδαγωγικής.

Εκκλησιαστική Παιδεία

Αντίθετα στην εκκλησιαστική ορθόδοξη Παιδεία, η Νηστεία είναι πρωτεύον μάθημα, θεωρητικά και πρακτικά μέσα στο εορτολόγιο, ενιαίο για κληρικούς και λαϊκούς και μοναχούς. Οι υπέρτερες νηστείες είναι σαν τον πρωταθλητισμό: «ει τις επίσκοπος ή πρεσβύτερος ή διάκονος ή υποδιάκονος ή αναγνώστης ή ψάλτης την αγίαν Τεσσαρακοστήν ου νηστεύει, ή Τετράδα ή Παρασκευή, καθαιρείσθω, εκτός ει μη δι ασθένειαν σωματικήν εμποδίζοιτο, εάν δε λαϊκός εί αφοριζέσθω». Πηδάλιο, Κανών ΞΘ. Έτσι εξηγείται η επί 2000 χρόνια επιτυχία της εκκλησιαστικής παιδείας,  «εν προσευχή και νηστεία».

Η Παιδεία ολιστική

Η Παιδεία είναι ανάγκη να γίνει ολιστική. Ολιστική είναι όρος της μοντέρνας ιατρικής 1970. Και ολιστική δεν μπορεί να γίνει η Παιδεία χωρίς το μάθημα της Νηστείας.

Το γένος των δαιμονίων που βασανίζει την Νεολαία μας δεν διώχνεται χωρίς προσευχή και Νηστεία: Δηλαδή αν δεν ξαναμπεί ο τροχός που έφυγε στο όχημα της Παιδείας, δεν γίνεται τίποτα: «τούτο το γένος εν ουδενί δύναται εξελθείν, ει μη εν προσευχή και νηστεία». Όσο εξακολουθούμε να το αγνοούμε αυτό, θα πηγαίνουμε  από το κακό στο  χειρότερο.

ΑΜΗΝ

Υστερόγραφο:  τα παιδιά τρέφονται συνήθως, με μαλακές  τροφές ,με γάλα, με χυλούς. Ούτε τα σαγόνια τους, ούτε τα δόντια τους, ούτε οι μύες τους εργάζονται αρκετά. Το ίδιο ασφαλώς συμβαίνει και με τους αδένες και τους μυς του πεπτικού συστήματος.

«Η συχνότητα, η ρυθμικότητα και η αφθονία των  γευμάτων, στα παιδιά  της εποχής μας, αχρήστευσαν μια λειτουργία, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιβίωση των ανθρώπινων φυλών:  την ικανότητα, δηλαδή, της προσαρμογής στην έλλειψη τροφής», Αλέξης Καρρέλ Β. Νομπελ.

* Εκοιμήθη, με διαύγεια πνεύματος, Σάββατο βράδυ –12/09/2015-, παραμονή της Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Ας έχουμε την ευλογία του μακαριστού όντως ορθοδόξου ιερέα της Πάτρας… για 40+ έτη στο Ιερό Μετόχι του Οσίου Λουκά, κοντά στην Ομόνοια της Πάτρας…

** ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄Νηστειών, Μρκ, θ΄, 17-31

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

«17 Τ καιρ κείν, νθρωπός τις προσλθε τ ᾿Ιησο λέγων· Διδάσκαλε, νεγκα τν υόν μου πρός σε, χοντα πνεμα λαλον.

18 Κα που ν ατν καταλάβ, ήσσει ατόν, κα φρίζει κα τρίζει τος δόντας ατο, κα ξηραίνεται· κα επον τος μαθητας σου να ατ κβάλωσι, κα οκ σχυσαν.

19 Ο δ ποκριθες ατ λέγει· Ω γενε πιστος, ως πότε
πρς μς σομαι; Εως πότε νέξομαι μν; Φέρετε ατν πρός με. Κα νεγκαν ατν πρς ατόν.

20 Κα δν ατν εθέως τ πνεμα σπάραξεν ατόν, κα πεσν π τς γς κυλίετο φρίζων.

21 Κα πηρώτησε τν πατέρα ατο· Πόσος χρόνος στν ς τοτο γέγονεν ατ; Ο δ επε· Παιδιόθεν.

22 Κα πολλάκις ατν κα ες πρ βαλε κα ες δατα, να πολέσ ατόν· λλ᾿ ε τι δύνασαι, βοήθησον μν σπλαγχνισθες φ᾿ μς.

23 Ο δ ᾿Ιησος επεν ατ τ ε δύνασαι πιστεσαι, πάντα δυνατ τ πιστεύοντι.

24 Κα εθέως κράξας πατρ το παιδίου μετ δακρύων λεγε· Πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τ πιστί.

25 ᾿Ιδν δ ᾿Ιησος τι πισυντρέχει χλος, πετίμησε τ πνεύματι τ καθάρτ λέγων ατ· Τ πνεμα τ λαλον κα κωφόν, γώ σοι πιτάσσω, ξελθε ξ ατο κα μηκέτι εσέλθς ες ατόν.

26 Κα κρξαν κα πολλ σπαράξαν ατν ξλθε, κα γένετο σε νεκρός, στε πολλος λέγειν τι πέθανεν.

27 Ο δ ᾿Ιησος κρατήσας ατν τς χειρς γειρεν ατόν, κα νέστη.

28 Κα εσελθόντα ατν ες οκον ο μαθητα ατο πηρώτων ατν κατ᾿ δίαν, τι μες οκ δυνήθημεν κβαλεν ατό.

29 Κα επεν ατος· Τοτο τ γένος ν οδεν δύναται ξελθεν ε μ ν προσευχ κα νηστεί.

30 Κα κεθεν ξελθόντες παρεπορεύοντο δι τς Γαλιλαίας, κα οκ θελεν να τις γν·

31 δίδασκε γρ τος μαθητς ατο κα λεγεν ατος τι υἱὸς το νθρώπου παραδίδοται ες χερας νθρώπων, κα ποκτενοσιν ατόν, κα ποκτανθες τ τρίτ μέρ ναστήσεται».

Απόδοση σε απλή γλώσσα

«κενο τν καιρό, κάποιος νθρωπος πλησίασε τν ᾿Ιησο κα το επε· «Διδάσκαλε, φερα σ’ σένα τν γιό μου, γιατ χει μέσα του δαιμονικ πνεμα πο τν κάνει λαλο. Κάθε φορ πο τν πιάνει, τν ρίχνει κάτω κα τότε βγάζει φρούς, τρίζει τ δόντια κα μένει ξερός. Επα στος μαθητές σου ν διώξουν ατ τ πνεμα, λλ δν μπόρεσαν». «Απιστη γενιά!» ποκρίθηκε ᾿Ιησος. «Ως πότε θ εμαι μαζί σας; Πόσον καιρ κόμη θ σς νέχομαι; Φέρτε μου δ τ παιδί». ᾿Εκενοι το τ φεραν. Μόλις τ πνεμα εδε τν ᾿Ιησο, μέσως τάραξε τ παιδί, κι κενο πεσε καταγς κα κυλιόταν βγάζοντας φρούς. «Πόσος καιρς εναι πο το συμβαίνει ατό;» ρώτησε ᾿Ιησος τν πατέρα το παιδιο. ᾿Εκενος πάντησε· «᾿Απ μικρ παιδί. Πολλς φορς μάλιστα κα στ φωτι τν ριξε κα στ νερ γι ν τν ξολοθρέψει. ᾿Αλλ ν μπορες ν κάνεις κάτι, σπλαχνίσου μας κα βοήθησέ μας». Ο ᾿Ιησος το επε τοτο· «᾿Εν μπορες ν πιστέψεις, λα εναι δυνατ γι’ ατν πο πιστεύει». ᾿Αμέσως τότε φώναξε δυνατ πατέρας το παιδιο κα επε μ δάκρυα· «Πιστεύω, Κύριε! ᾿Αλλ βοήθησέ με, γιατ πίστη μου δν εναι δυνατή». Βλέποντας ᾿Ιησος τι συγκεντρώνεται κόσμος, πρόσταξε τ δαιμονικ πνεμα μ’ ατ τ λόγια· «Αλαλο κα κουφ πνεμα, γ σ διατάζω· βγς π’ ατν κα μν ξαναμπες πι μέσα του». Βγκε τότε τ πνεμα, φο κραύγασε δυνατ κα συντάραξε τ παιδί. ᾿Εκενο μεινε ναίσθητο, τσι πο πολλο λεγαν τι πέθανε. Ο ᾿Ιησος μως τ πιασε π τ χέρι του, τ σήκωσε, κι ατ στάθηκε ρθιο.
Οταν μπκε ᾿Ιησος στ σπίτι, τν ρώτησαν ο μαθητές του διαιτέρως· «Γιατί μες δν μπορέσαμε ν βγάλουμε ατ τ δαιμονικ πνεμα;» Κι κενος τος πάντησε· «Ατ τ δαιμονικ γένος δν μπορε κανες ν τ βγάλει μ τίποτε λλο παρ μόνο μ προσευχ κα νηστεία». Εφυγαν π κε κα προχωροσαν διασχίζοντας τ Γαλιλαία. Δν θελε ᾿Ιησος ν μάθει κανες τι περνοσε π κε, γιατ δίδασκε τος μαθητές του κα τος λεγε· «Ο Υἱὸς το ᾿Ανθρώπου θ παραδοθε σ χέρια νθρώπων, πο θ τν θανατώσουν· τν τρίτη μως μέρα μετ τν θάνατό του θ’ ναστηθε»».

ΠΗΓΗ: http://synodoiporia.blogspot.gr/2013/04/14-2013_11.html