Αρχείο συντάκτη παπά Ηλίας Υφαντής

Πνευματικός και ηθικός κρετινισμός…

Πνευματικός και ηθικός κρετινισμός…

 

Του παπα Ηλία Υφαντή

 

Άλλο και τούτο πάλι! Όλα θα μπορούσαμε να τα φαντασθούμε, αλλά το ότι η κυβερνητική συμμορία θα έφθανε στο κατάντημα να επιστρατεύει ακόμη και του Χριστού τη συμμαρτυρία, για να υποστηρίξει την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, ούτε  που μπορούσαμε να το διανοηθούμε. Αλλά, όπως λέει και η παροιμία «μ' όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις». Και ποιοι είναι οι δάσκαλοί τους, στη συγκεκριμένη περίπτωση;

Όπως φαίνεται, οι ίδιοι, που πειθανάγκασαν το Σημίτη να εξοβελίσει  το θρήσκευμα από τις ταυτότητες. Οι αρχιρατσιστές, που υπαγόρευσαν τον διαβόητο, σε βάρος μας, αντιρατσιστικό νόμο. Πράγμα που διαφαίνεται από το γεγονός, ότι εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους, όταν τα ανδρείκελά τους δεν τόλμησαν,  μπροστά στην καθολική αντίδραση να τον ψηφίσουν. Καραδοκώντας, προφανώς, να βρουν μια ευνοϊκότερη ευκαιρία. Και είναι οι ίδιοι, που στα χρόνια της τουρκοκρατίας είχαν επιβάλει να γίνονται τα παζάρια την Κυριακή. Που ο Πατροκοσμάς πάλεψε και κατόρθωσε να μεταφερθούν στο Σάββατο. Με αποτέλεσμα να πληρώσουν τον Κουρτ πασά, και να πετύχουν τον απαγχόνισμό του. Όπως, βέβαια, είχαν πετύχει και στη σταύρωση του Χριστού. Και μάλιστα με την κατηγορία ότι βλασφημεί το Θεό. Οι ίδιοι, λοιπόν, αυτοί δολοφόνοι των λαών και του Θεού, όπως φαίνεται, βρίσκονται στο παρασκήνιο και για την κατάργηση της αργίας της Κυριακής. Αυτοί, που μαζί με τους ναζί του 4ου ράιχ απαγχονίζουν την Ελλάδα και την Εκκλησία και το λαό μας. Πάντα με τη συνδρομή των ντόπιων εφιαλτών  ανδρεικέλων τους.

Και τι μας λένε; Μας παραπέμπει ο αξιότιμος υφυπουργός κ. Σκορδάς στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο. Και κάνει τις δέουσες συστάσεις σε όσους έχουν «βαθιές θρησκευτικές και χριστιανικές ανησυχίες»: «Να διαβάζουν και τα ιερά κείμενα και να προσέρχονται πιο διαβασμένοι»! Και φαίνεται ότι μέσα στα ιερά κείμενα συμπεριλαμβάνει ο κ. Σκορδάς, εκτός από το κατά Μάρκον, και το «κατά… Εβραίους Ευαγγέλιο». Σύμφωνα με το οποίο φαίνεται να σκέφτονται και να αποφασίζουν και να νομοθετούν οι περισσότεροι απ' αυτούς, που συναγελάζονται στο ελληνικό κοινοβούλιο.  Και επί τη βάσει του οποίου ο μεγαλοφυής μαθητής των σοφών της Σιών έρχεται να μας «πουλήσει πνεύμα». Πνεύμα που βέβαια είναι διαμετρικά αντίθετο απ' αυτό του Ευαγγελίου.

Αλλά, για να το καταλάβουμε καλύτερα, ας δούμε τι λέει το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο στη συγκεκριμένη περικοπή (Μάρκου, β, 23-28). Οι μαθητές του Χριστού, μας λέει, περνούσαν, κάποιο Σάββατο, μέσα απ' τα σταροχώραφα. Και, για να στομώσουν την πείνα τους, έκοψαν στάχυα, τα έτριψαν στη χούφτα τους και έφαγαν τον καρπό. Οι γραμματείς και οι φαρισαίοι, που ακολουθούσαν το Χριστό και τους μαθητές του, σαν τη σκιά τους, είπαν στο Χριστό:  Δεν βλέπεις, που οι μαθητές σου κάνουν πράγματα, που δεν επιτρέπονται να γίνονται το Σάββατο; Και ο Χριστός τους αποκρίθηκε: «Δεν έγινε ο  άνθρωπος για το Σάββατο, αλλά το Σάββατο για τον άνθρωπο».

Για να γίνει, ακόμη καλύτερα,  κατανοητό το νόημα των λόγων του Χριστού χρειάζεται να αναφέρουμε και δύο άλλα σχετικά περιστατικά: Θεράπευσε ο Χριστός το Σάββατο, σε κάποια συναγωγή, μια καμπουριασμένη γυναίκα (Λουκά, ιγ, 10-17). Και ο αρχισυνάγωγος, με την πρόφαση ότι είχε παραβιαστεί η αργία του Σαββάτου, διαμαρτυρήθηκε. Για να του πει ο Χριστός: «Υποκριτή, εσύ το Σάββατο,  δεν πηγαίνεις το γάιδαρό σου και το βόδι σου να τα ποτίσεις; Και ενοχλήθηκες επειδή η γυναίκα, που υπέφερε δεκαοχτώ χρόνια, θεραπεύτηκε»!

Και το άλλο περιστατικό: Μπήκε, λέει ο Χριστός, στη συναγωγή κάποιο Σάββατο, όπου ήταν ένας κουλοχέρης(Μάρκου: γ, 1-6). Και οι φαρισαίοι περίμεναν να ιδούν, αν θα τον θεραπεύσει, για να του στοιχειοθετήσουν κατηγορία. Ο Χριστός, διαβάζοντας τις σκέψεις τους, τους  είπε: «Τα σάββατα επιτρέπεται να ευεργετούμε ή να κακοποιούμε τους ανθρώπους, να σώζουμε τη ζωή τους ή να τους δολοφονούμε;» Εκείνοι, δέσμιοι της υποκρισίας τους, δεν απάντησαν. Και  ο Χριστός, αγανακτισμένος απ' την πώρωσή τους, θεράπευσε τον άνθρωπο.

Τα περιστατικά αυτά δείχνουν ότι οι νόμοι έγιναν, για να υπηρετούν και να ευεργετούν τον άνθρωπο. Γιατί πάνω απ' όλους τους νόμους, ακόμη και τους ιερότερους, όπως αυτός της αργίας του Σαββάτου, είναι ο άνθρωπος. Και μία βασική ευεργεσία απέναντι στον άνθρωπο είναι η ανάπαυση. Για να μπορεί να ανασυντάσσει, όχι μόνο τις σωματικές, αλλά και τις πνευματικές και τις ηθικές του δυνάμεις. Και όχι να θυσιάζεται, στην ακόρεστη κακουργία των κανιβαλικών νόμων της τρόικας και των μνημονιακών κυβερνήσεων.

Ή μήπως εννοεί ο κ. υφυπουργός ότι η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας είναι καλή για τον άνθρωπο; Και ότι αυτός και οι υπόλοιποι, που θέλουν τον  άνθρωπο να εργάζεται εφτά μέρες τη βδομάδα, 365 μέρες το χρόνο, ισόβια, χωρίς ανάπαυλα και ξεκούραση, για χάρη των τοκογλύφων, είναι φιλάνθρωποι!

Ανεξαρτήτως όμως του τι πιστεύουν αυτοί, το Ευαγγέλιο, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ανήθικο ηθικό στήριγμα του ηθικού και διανοητικού  κρετινισμού των οποιωνδήποτε…

παπα-Ηλίας, Σεπτεμβρίου 2, 2013, http://papailiasyfantis.wordpress.com/2013/09/02/4136/

Αργία Κυριακής: Οι εχθροί του Πατροκοσμά…

Οι εχθροί του Πατροκοσμά…

 

Του παπα Ηλία Υφαντή


Πάει τελείωσε κι αυτό! Οι βουτυρομπεμπέδες του υπουργείου οπισθδρόμησης (κατ' ευφημισμόν, της ανάπτυξης) και οι βουλευτές του εθνοκαταστροφικού δικομματισμού κατάργησαν και την αργία της Κυριακής.

Και δεν συγκινήθηκαν καθόλου απ' τo OXI της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων. Ούτε καν απ' την εναγώνια επιστολή του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά, προς τους Βουλευτές, (12-7-13), σχετικά με το θέμα αυτό.

Και ας μου επιτραπεί να εστιάσω την προσοχή σας σε κάποιες παραγράφους της επιστολής αυτής, που δείχνεουν τα έτη φωτός, που χωρίζουν, κάποιους πνευματικούς πατέρες απ' την κοινωνική πραγματικότητα. Και ιδιαίτερα απ' την τραγωδία, χωρίς κάθαρση, που βιώνει ο τωρινός Έλληνας.

Λέει, λοιπόν, μεταξύ άλλων, ο Σ/τος Αιτ/νίας προς τους βουλευτές:

"σες πού γωνίζεσθε γιά τό καλό το λαο μας, σες, τούς ποίους νέδειξε ατός γενναος καί πιστός λαός τς Ατωλοακαρνανίας, γιά νά ψηφίζετε τά καλά, τά φέλιμα καί τά ριστα, θά νεχθετε, θά συμφωνήσετε μέ τό ντίθεο καί πιζήμιο ατό πιδιωκόμενο τόλμημα";

Και μπαίνει το ερώτημα: Αλήθεια, υπάρχουν κάποιοι, που πιστεύουν σοβαρά ότι οι βουλευτές του δικομματισμού αγωνίζονται "για το καλό του λαού μας"; Όταν, όπως πολλά δείχνουν, είναι, προ πολλού, συμμέτοχοι στο σχέδιο γενοκτονίας του λαού και καταστροφής της πατρίδας! Και ποιος "πιστός και γενναίος λαός" τους ανέδειξε, αν όχι οι βολεμένοι, θρησκευόμενοι και μη; Με την υπόδειξη, δυστυχώς, των πνευματικών τους καθοδηγητών, παπάδων και δεσποτάδων και λοιπών τυφλών οδηγών!…

Γιατί, αν ο  λαός, που τους ψήφισε και οι πνευματικοί καθοδηγητές τους ήταν "πιστοί και γενναίοι", θα τους είχαν πετάξει στον πολιτικό Καιάδα! Αφού είναι πασιφανές ότι στο μυαλό των πρωταθλητών αυτών της αρπαγής και της απάτης τίποτε "καλό και ωφέλιμο και άριστο" δεν μπορεί να ευδοκιμήσει. Γιατί, η πραγματικότητα λέει πως, κατά συρροήν, σκέφτονται και λένε και πράττουν καθετί "αντίθεο και επιζήμιο"! Και είναι πολύ περίεργο, πώς, ενώ ο λαός αισθάνεται θανάσιμα πολιορκημένος,  οι άγιοι δεσποτάδες βλέπουν πως οι βουλευτές μας «αγωνίζονται για το καλό» μας…

Κι ρωτάει, ακόμη, ο Σ/τος, , στην επιστολή του, τους βουλευτές:

«ν καταργηθ καί ἡἀργία τς Κυριακς, πότε θά κκλησιασθῇὁ χριστιανός; Πότε τά παιδιά μαςθά κούσουν θεο κήρυγμα; Πότε θά κατηχηθον; Δέν βλέπουμε πόσο γρίεψε κόσμος μας; πιμένουμε κόμη στήν ατοκαταστροφή μας»!

Και μπαίνει πάλι, άλλο, εδώ, ερώτημα: Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι, που έχουν και την παραμικρή, έστω, αμφιβολία ότι οι Βουλευτές του δικομματισμού, με τους σιωνιστές και ναζιστές πάτρωνές τους, επιδιώκουν κάτι διαφορετικό απ' την καταστροφή μας; Και ότι, όχι μόνο η κατάργηση της αργίας της Κυριακής, αλλά και η γενικότερη καταβαράθρωση της παιδείας, καθώς και η πολύπλευρη υπονόμευση του πολιτισμού μας, δεν αποσκοπεί ακριβώς στο να κόψουν,  την επικοινωνία μας απ' τις πνευματικές μας ρίζες; Σύμφωνα, πάντα, με το ελληνοκτόνο σχέδιο του διαβόητου Κίσινγκερ! Όταν ο Πατροκοσμάς, μέσα στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας, είχε ιδρύσει κάπου 250 σχολεία και πολυειδώς αγωνίστηκε για την εθνική αφύπνιση του λαού μας!…

Αλλά το παράδειγμα του Πατροκοσμά επιστρατεύει και  ο Σ/τος, προκειμένου να συγκινήσει τους βουλευτές:

« συμπατριώτης μας μεγάλος γιοςΚοσμς Ατωλός, τους λέει, χυσε τό γιο αμα του γιατί γωνίσθηκε νά δραιώσ στά Γιάννενα τήν ργία τς Κυριακς καί λθε ντιμέτωπος μέ τούς βραίους. μες σήμερα θά συμμαχήσουμε μέ τούς δημίους του»;

Μα αυτό ακριβώς είχαν προσχεδιασμένο και προαποφασισμένο να κάμουν! Να συμμαχήσουν με τους δημίους του Πατροκοσμά σε βάρος της Ελλάδας και της Εκκλησίας. Και όχι μόνο αυτοί, αλλά και όσοι τους ψήφισαν. Και συνεχίζουν να τους στηρίζουν. Και προπάντων οι πνευματικοί τους καθοδηγητές, παπάδες και δεσποτάδες. Οι οποίοι, όπως φαίνεται, όχι μόνο δεν μπορούν ή δεν θέλουν να καταλάβουν την εθνοκτόνα τους συνωμοσία, αλλά γίνονται και συμπαραστάτες τους. Αφού, με περισσή, συχνά, πανουργία, αγωνίζονται να φιμώσουν όσους, με τα κηρύγματά τους, τολμούν ν' αποκαλύπτουν τα ανόσια έργα των ντόπιων εφιαλτών και των διεθνών μαφιόζων. Όπως ακριβώς έκαναν και οι ομοϊδεάτες τους σε βάρος του Πατροκοσμά, όπως χαρακτηριστικά, διαπιστώνει και ο Φάνης Μιχαλόπουλος στο  βιβλίο του «Κοσμάς ο Αιτωλός»:

Στο Αργυρόκαστρο, λεει, ο Μητροπολίτης Δοσίθεος μαζί με τους προύχοντες αντιμετώπισαν τον Πατροκοσμά με εχθρότητα. Στα Γιάννενα ο Μητροπολίτης με τους Εβραίους εμπόδισαν την είσοδό του στην πόλη. Στη Ζάκυνθο ο Μητροπολίτης Κουτούβαλης υποδαύλιζε εναντίον του το αρχοντολόι. Τον χαρακτήρισε, μάλιστα, "αιρετικό" και του επέβαλε εκκλησιαστικό επιτίμιο (μικρό αφορισμό). Κι ακόμη στην Άρτα, την Πρέβεζα, τη Ζάκυνθο, τη Λευκάδα, την Πάργα και τη Λάρισα Ρωμιοί και Τούρκοι προύχοντες και Εβραίοι συνασπίστηκαν εναντίον του.

Για ν' αφήσουν τη χαριστική βολή  στους, ειδικούς για τις περιπτώσεις αυτές, Εβραίους. Οι οποίοι έδωσαν στον Κουρτ Πασά 50 σακούλες άσπρα.  Έτσι ώστε να δώσει εντολή να τον απαγχονίσουν….

Όπως παρόμοια σήμερα απαγχονίζουν την Ελλάδα και την Εκκλησία και το έργο του Πατροκοσμά. Έχοντας συμπαραστάτες, όχι μόνο τους βουλευτές του δικομματισμού, αλλά και τους ψηφοφόρους τους. Και προπάντων τους πνευματικούς καθοδηγητές τους!….

παπα-Ηλίας, Αυγούστου 27, 2013,  http://papailiasyfantis.wordpress.com/2013/08/27/…AC/, e mail: yfantis.ilias@gmail.com

Υ.Γ. Τα στοιχεία της επιστολής, για όσους θέλουν να ενημερωθούν καλύτερα, είναι: Ἱστοσελίς: www.imaa.gr, αριθ.πρωτ.610/12-7-13

Η πάντοτε Γρηγορούσα

Η πάντοτε Γρηγορούσα

 

Του παπα Ηλία Υφαντή


 

Μετά τον Ευαγγελισμό η Παναγία επισκέπτεται τη συγγένισσά της την Ελισάβετ. Και η  Ελισάβετ της  κάνει διθυραμβική υποδοχή: «Ευλογημένη, της λέει, είσαι συ, περισσότερο από κάθε άλλη γυναίκα και ευλογημένο το παιδί, που θα φέρεις στον κόσμο. Κι, αλήθεια, πόσο μεγάλη τιμή για μένα να με επισκεφθεί η μητέρα του Μεσσία μας»!

Για να της αποκριθεί  η Παναγία: «Η δόξα ανήκει στο Θεό, που έκαμε σε μένα την ταπεινή αυτή τη μεγάλη τιμή». Που σημαίνει ότι το μυστικό μονοπάτι που οδήγησε την Παναγία στη θέωση ήταν η ταπείνωση.  Με αποτέλεσμα να γίνει η σκάλα, με την οποία κατέβηκε και ήρθε, ανάμεσα στους ανθρώπους, ο Χριστός.

Η ταπείνωση όμως αυτή της Παναγίας δεν ήταν, όπως την εκλαμβάνουμε συνήθως εμείς οι παραμορφωμένοι χριστιανοί. Μια κατάσταση παθητικότητας, μιζέριας και ηττοπάθειας, απέναντι στη υβριστική αλαζονεία των, σύμφωνα με τα ανθρώπινα μέτρα, ισχυρών. Δεν είχε καμιά σχέση με το «όπιο των λαών», όπως θα πει αργότερα για τη θρησκεία ο Μαρξ.  Και, όπως την κατάντησε το κατεστημένο, προκειμένου να εκμηδενίσει την επαναστατικότητα του χριστιανισμού. Αναφερόταν στη συναίσθηση της ανθρώπινης μηδαμινότητας μπροστά στο άπειρο μεγαλείο του Θεού και την ομορφιά και σοφία της δημιουργίας του.

Την υβριστική αλαζονεία των ισχυρών η Παναγία την καταδικάζει κατηγορηματικά και, μάλιστα, προδικάζει την εξουθένωσή τους, λέγοντας: «Η βασιλεία του Μεσσία θα διαλύσει τα σχέδια των αλαζόνων. Θα γκρεμίσει τους τυράννους απ' τους θρόνους τους και θ' ανυψώσει τους ταπεινούς. Θα αφαιρέσει τα πλούτη απ' τους πλούσιους και θα χορτάσει τους πεινασμένους»! Λόγια βαριά και άκρως επαναστατικά. Που, αν τα έλεγε κάποιος, εδώ στην πατρίδα μας, πριν από 60-70 χρόνια, ασφαλώς και θα του στοίχιζαν πολύ ακριβά.

Και είναι ευνόητο, πως πάνω στην ίδια αυτή επαναστατική γραμμή κινήθηκε και ο Χριστός: Στο πρώτο του κήρυγμα στους συμπατριώτες του, της Ναζαρέτ, είπε χαρακτηριστικά: Ήρθα, για να σας απαλλάξω από τη φτώχεια, την αρρώστια, τη σκλαβιά και την αμαρτία. Το τελείως αντίθετο απ' ο, τι κάνουν οι απατεώνες και αναρχικοί (=χωρίς αρχές) άρχοντες, που φροντίζουν για την αδιάκοπη και ατέλειωτη δυστυχία μας. Οι οποίοι, πέρα από κάθε λογική και συνείδηση, μας σκλάβωσαν στους εχθρούς μας, βουλιάζοντάς μας στη φτώχεια και δολοφονώντας μας παντοιοτρόπως.

Και μπορεί να μη φόραγε ο Χριστός φυσεκλίκια και να μην πήρε κοντάρια και σπαθιά, αλλά ο λόγος του ήταν καταλυτικότερος κι απ' τα πλέον φοβερότερα όπλα. Γεγονός, που συνειδητοποίησαν ευθύς εξαρχής οι γραμματείς και οι φαρισαίοι. Οι οποίοι τον ακολουθούσαν σαν τη σκιά του και κατέγραφαν κάθε του λόγο και κίνησή του. Μέχρις ότου καταφέρουν να πετύχουν την εξόντωσή του.

Αλλά και η πρώτη χριστιανική κοινωνία, της οποίας μέλος ήταν και η Παναγία, κινήθηκε μέσα στα πλαίσια, που προαναφέραμε. Δεν συμβιβάστηκε, δεν συσχηματίστηκε με το κοσμικό πνεύμα της αδικίας. Αφού, όπως υπογραμμίζουν οι «Πράξεις των Αποστόλων» (Δ, 32-34), διαμόρφωσαν το γνησιότερο μοντέλο του σοσιαλισμού. Το οποίο ύστερα από δεκαοχτώ αιώνες σχεδόν πανομοιότυπα αντιγράφουν οι Μαρξ-Ένγκελς στο περίφημο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» τους (1848).

Αλλά, όπως θα μπορούσε να παρατηρήσει κάποιος, με βάση, πάντα, το Ευαγγέλιο, τα λόγια του Χριστού και της Παναγίας είναι όχι απλά σοσιαλιστικά, αλλά βαθύτατα επαναστατικά. Και μάλιστα όχι μόνο στην κοινωνική και οικονομική, αλλά και την ηθική και πνευματική και υπαρξιακή τους διάσταση. Δεδομένου ότι ο Χριστός αντιμετώπισε με την Ανάστασή του, πέρα απ' την ύβρη και αλαζονεία των ανθρώπων, την ενσάρκωση της αλαζονείας και πάσης τυραννίας, που είναι ο Σατανάς. Και του οποίου έργο και όπλο είναι ο θάνατος.

Γι' αυτό και σχετικά με την Παναγία, αλλά και, γενικότερα, τους χριστιανούς δεν μιλάμε, πλέον, για θάνατο, αλλά για κοίμηση. Παρότι, στην πραγματικότητα, η Παναγία ήταν και παραμένει πάντοτε «γρηγορούσα» (=ξυπνητή) και έτοιμη να βοηθήσει τον καθένα σε κάθε περίπτωση. Και σε προσωπικά και σε οικογενειακά και σε εθνικά ακόμη θέματα. Όπως έπραξε στη χιλιετία του Βυζαντίου. Που δεν τους εγκατέλειψε, παρά μόνο, όταν εκείνοι την είχαν εγκαταλείψει. Και το '40. Το οποίο καταπρόδωσαν οι συγκαιρινοί μας εφιάλτες. Εξυπηρετώντας τα ανθελληνικά σχέδια των εχθρών μας. Επειδή ακριβώς μισούν και φοβούνται την Ελλάδα και το Ευαγγέλιο.

Γιατί, σαν τους φαρισαίους της εποχής του Χριστού, γνωρίζουν ότι η καθεμιά του λέξη κρύβει μεγαλύτερη επαναστατική και εκρηκτική ενέργεια απ' όλα τα πυρηνικά οπλοστάσια της Ανατολής και της Δύσης. Αλήθεια και πραγματικότητα, που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει εμείς οι νωθροί και αποτελματωμένοι χριστιανοί. Που έχουμε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε ξυπνητοί, όταν στην πραγματικότητα κοιμούμαστε όρθιοι. Και φθάσαμε στο οικτρό κατάντημα να μας ξεπουλούν οι Σαμαράδες και οι Βενιζέλοι και να μας εξοντώνουν οι Στουρνάρηδες, οι Κυριάκοι και οι Αδώνηδες.

Και ποιος ξέρει τι άλλο μας περιμένει, αφού δεν κατρακυλήσαμε, ακόμη,   μέχρι  το τέρμα στου κακού τη σκάλα!…  

παπα-Ηλίας, Αυγούστου 12, 2013, http://papailiasyfantis.wordpress.com/2013/08/12/4093/, e-mail: yfantis.ilias@gmail.com

Το αμπέλι του Ναβουθαί…

Το αμπέλι του Ναβουθαί…

 Του παπα Ηλία Υφαντή

 «Παρανόμους βασιλείς συ διήλεγξας σοδρώς,

της αισχύνης ιερείς συ εθανάτωσας θερμώς»

 Η, λεγόμενη, οικονομική κρίση, μέσα στα πλαίσια του ελληνικού χώρου, δεν είναι παρά η πραγματοποίηση του δολοφονικού σχεδίου για το διαμελισμό της Ελλάδας και την εξόντωση των Ελλήνων.

Σχέδιο, που έχει χαλκεύσει με κάθε επιμέλεια και προωθεί με περισσή ιταμότητα η κανιβαλική θρησκεία του σατανισμού.

Συνέχεια

Στον Καιάδα…, του παπα Ηλία Υφ.

Στον Καιάδα…

 

Του παπα Ηλία Υφαντή


 

Το Δου Νου Του των σιωνιστών

και των Ναζί η Αγγέλα

τον Κομανέτσι πάντρεψαν

με τη Χοντροβαγγέλα.

Το συνοικέσιο, λέγεται,

εκτός της Γερμανίας,

και δεσποτάδες φρόντισαν

μετά πολλής μανίας…

 

Θέλουνε, λέει, με τα φτερά

να σκεπαστούν  ΝουΔου, ΠΑΣΟΚ

μην τους προκύψει η αριστερά

και πάθουνε μεγάλο σοκ…

 

Κουμπάροι, παρακούμπαροι

σαράντα τρία κεφάλια

μπουμπούκια από τωρινά

κι αλλοτινά τους χάλια…

 

Οι ψευδουργοί κι οι κλεφτουργοί,

 οι ηθικοί και οι φυσικοί

της  συμφοράς οι αυτουργοί,

η σάρα και η μάρα,

κι όλη του έθνους η ντροπή,

κι η αβάσταχτη κατάρα

 κι όλη του δικομματισμού

η κάμπια κι η ακρίδα

έγιναν λέει υπουργοί

να σώσουν την πατρίδα….

 

Στο γάμο τους συνέρρευσαν

συμπεθεριό μιλιούνια

του μαμωνά αρπακτικά

κι ορθόδοξα μαμούνια.

 

Και τώρα ψάχνουν, για να βρουν

το ποιους θα απολύσουν,

ώστε τους τοκογλύφους μας

να  ικανοποιήσουν….

 

Κι όμως η λύση είναι απλή:

Να βρούμε έναν Καιάδα

Να τους γκρεμοτσακίσουμε,

για να σωθεί η Ελλάδα!…

 

 παπα-Ηλίας

 

ΠΗΓΗ: Iουλίου 10, 2013, http://papailiasyfantis.wordpress.com/2013/07/10/…. B1/

Εγκληματική νομιμότητα

Εγκληματική νομιμότητα

 

Του παπα Ηλία Υφαντή


 Συχνά οι άνθρωποι του νόμου και οι νομιμόφρονες, προκειμένου να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ή να κατηγορήσουν άλλους επικαλούνται, τη νομιμότητα. Ή και το επιβαρυμένο, ενδεχομένως, ποινικό μητρώο των αντιφρονούντων.

Σάμπως ο καθένας, που έχει καταδικαστεί να είναι οπωσδήποτε και εγκληματίας. Χωρίς να εξετάζεται το πόσο οι νόμοι, και οι παράγοντες, που νομοθετούν και εκδικάζουν τις υποθέσεις, βρίσκονται σε αρμονία ή σε αντίθεση με τη δικαιοσύνη.

Γεγονός που, ιδιαίτερα, συμβαίνει στις περιπτώσεις εκείνες, που οι λαϊκές τάξεις έρχονται σε αντίθεση με το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο. Όπου οι δικαστικές αποφάσεις αλληθωρίζουν καταφανέστατα προς την πλευρά των εχόντων και κατεχόντων το μαμωνά και την εξουσία. Όπως συμβαίνει, στις μέρες μας, με κάποιες αποφάσεις των, λεγόμενων, ανωτάτων δικαστηρίων.

Ή ακόμη τα όσα, έξω από κάθε λογική και ηθική δεοντολογία, φαίνονται να έχουν σχέση με το Σύνταγμά μας. Όπου ο εγκληματικός δικομματισμός έχει δημιουργήσει, με τις παραγραφές και τις ασυλίες, γύρω απ' τους πολιτικούς κακούργους, ένα αδιαπέραστο δίχτυ προστασίας. Έτσι ώστε να μπορούν να εγκληματούν ασύστολα και ατιμώρητα σε βάρος του λαού.

Ή μήπως δεν αφθονούν, διαχρονικά και παγκόσμια, τα παραδείγματα, κατά τα οποία φορείς της νομιμότητας αποδείχτηκαν ασυναγώνιστοι κακούργοι; Ή μήπως, εν ονόματι του νόμου, δεν γίνονται οι πόλεμοι που σπέρνουν το θάνατο και την καταστροφή; Και δεν μεθοδεύονται οι γενοκτονίες των λαών! Τα Νταχάου και οι Γάζες…

Εκεί όμως, που περισσότερο αποδεικνύεται η ανηθικότητα της νομιμότητας, είναι ο τρόπος, με τον οποίο αντιμετωπίζουν τους ξεχωριστούς ανθρώπους της κάθε εποχής. Όπως στην περίπτωση του Σωκράτη, που καταδικάστηκε σε θάνατο απ' την, ως υπόδειγμα, θεωρούμενη, αθηναϊκή δημοκρατία. Ή όπως συνέβη με τις ευγενέστερες μορφές της εθνικής μας παλιγγενεσίας, όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Μακρυγιάννης, ο Πλαπούτας, κλπ!

Ή μήπως τα εκατομμύρια των χριστιανών μαρτύρων, που, σήμερα, Κυριακή των Αγίων Πάντων, τιμά η Εκκλησία μας – ακόμη και ο ίδιος ο Χριστός-δεν δολοφονήθηκαν εν ονόματι του νόμου: «Εγώ ουδεμίαν αιτίαν ευρίσκω εν αυτώ», έλεγε ο Πιλάτος, για το Χριστό, στους κατηγόρους του. Αλλά οι αρχιερείς και η συμμωρία (συν+μωρία) τους κραύγαζαν: «Εμείς νόμον έχομεν και, κατά τον νόμον ημών, οφείλει αποθανείν»!…

Είναι λυπηρό και οδυνηρό να σκέφτεται κανείς ότι, κατά κανόνα, τον κόσμο μας κυβερνούν κάποια ανθρωποειδή, που καμιά σχέση δεν έχουν με τη δικαιοσύνη. Κι ακόμη λυπηρότερο και οδυνηρότερο είναι να βλέπουμε τα κοπάδια του λαού να σέρνονται ξωπίσω τους, για να τους χειροκροτούν και να τους ζητωκραυγάζουν. Παρότι αυτοί τον αλυσοδένουν με ληστρικούς και δόλιους νόμους, με τους οποίους τον καταδυναστεύουν, τον καταληστεύουν και ποικιλοτρόπως τον δολοφονούν. Όπως, δυστυχώς, συμβαίνει τώρα στην περίπτωσή μας. Όπου το ντόπιο και το διεθνές κατεστημένο χαλκεύει νόμους (μνημόνια, αντιρατσιστικό, κλπ), για την πολύμορφη εξαθλίωσή μας, προκειμένου να μας εξοντώσει και λαφυραγωγήσει την πατρίδα μας!…

Που σε τελική ανάλυση σημαίνει ότι, κατά κανόνα, η πολύμορφη κακουργία είναι νόμιμη, ενώ η δικαιοσύνη και η συναφής τιμιότητα και η αγιότητα παράνομη. Γιατί βέβαια οι μάρτυρες, που τιμούμε κατά τη σημερινή Κυριακή, γι' αυτούς, που τους βασάνιζαν και τους θανάτωναν, ήταν παράνομοι και κακούργοι. Ενώ οι κακούργοι, που τους καταδίκαζαν και τους βασάνιζαν ήταν οι εκπρόσωποι της νομιμότητας και οι στυλοβάτες των θεσμών. Οι πολιτικοί, για παράδειγμα, και οι δικαστές, με τους παχυλούς μισθούς, που ξεσπιτώνουν και ρίχνουν το φτωχό λαό στον Καιάδα της ανεργίας και της απόγνωσης, είναι, κατά την κρατούσα αντίληψη αξιόπιστοι και μεγάτιμοι. Κι ας δολοφονούν καταφανέστατα τη δικαιοσύνη, την οποία υποτίθεται ότι υπηρετούν…

Και θαυμάστε την απύθμενη υποκρισία του κατεστημένου! Πλέκουν τα εγκώμια των ηρώων και των μαρτύρων και στηλιτεύουν τους διώκτες τους. Για να εξασφαλίζουν, έτσι, το «άλλοθι», προκειμένου να κάνουν τα ίδια σε βάρος των ζωντανών σοφών και αγίων. Γεγονός, που ο Χριστός επισημαίνει, λέγοντάς τους:

«Αλίμονό σας, γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές, γιατί στολίζετε τα μνημεία των προφητών και των δικαίων. Και λέτε: Αν ζούσαμε στις μέρες των προγόνων μας, δεν θα ήμασταν συμμέτοχοι στις δολοφονίες τους! Κι όμως κάνετε κι εσείς τα ίδια, αφού δολοφονείτε και σταυρώνετε τους τωρινούς. Για να αποδεικνύετε, έτσι, ότι είστε αντάξιοι απόγονοι των δολοφόνων προγόνων σας…» (Ματθαίου, ΚΓ,29-35)".

Που σημαίνει ότι η νομιμότητα του κατεστημένου είναι, σε μεγάλο βαθμό, ένα, κατά το μάλλον ή ήττον, διαρκές έγκλημα. Που έχει όραμά της και πρόγραμμά της την όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη καταδυνάστευση και καταλήστευση του λαού. Του οποίου η μόνη δυνατότητα αντίστασης είναι, ακριβώς, ν' ακολουθήσει το παράδειγμα των ηρώων και των αγίων…

Πάντα, με την πίστη και την ελπίδα ότι ο Θεός θα χρησιμοποιήσει την αχίλλειο πτέρνα του οποιουδήποτε «τελείου εγκλήματός» τους, προκειμένου να τους πετάξει στους Καιάδες και τα κρεματόρια, που αυτοί εφευρίσκουν και χαλκεύουν για τους λαούς.

 

παπα-Ηλίας, Ιουλίου 3, 2013, http://papailiasyfantis.wordpress.com/2013/07/03/…B1/. e-mail:  yfantis.ilias@gmail.com

Το Άγιο πνεύμα

Το Άγιο πνεύμα

 

Του παπα Ηλία Υφαντή

 

Ποιο είναι άραγε το μυστικό, που απεργάζεται το μυστήριο της δημιουργίας; Που σπέρνει σ' όλη τη Γη την ποικιλία των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων! Που μεταβάλλει την ενοχλητική  λάσπη και τη βρωμερή κοπριά σε πανέμορφα και εύοσμα λουλούδια και εύγευστους καρπούς! Που, όπως λέει ο Χρυσόστομος, μεταβάλλει τον πηλό σε κόκαλα και νεύρα και μάτια και καρδιά!

Ποια είναι αυτή η μυστηριώδης δύναμη, που φαίνεται να μοιάζει με την εντελέχεια του Αριστοτέλη; Και που όχι μόνο την ποικιλία των υλικών όντων δημιουργεί, αλλά και μέσα από το χάος των συλλογισμών και των αισθημάτων δίνει τ' αριστουργήματα της σκέψης και της τέχνης! Ή που βοηθάει τους προφήτες ν' ανακαλύψουν τα θραύσματα, με τα οποία θα συνθέσουν  τη Γένεση του παρελθόντος και την Αποκάλυψη του μέλλοντος…

Αυτό το υπέροχο μυστικό, αυτή η μυστηριώδης δύναμη, που τα «πάντα χορηγεί», όπως και το σχετικό τροπάριο της Πεντηκοστής επισημαίνει, είναι το Άγιο Πνεύμα…

Όταν, στη γιορτή της Σκηνοπηγίας, βλέπει ο Χριστός να κουβαλούν νερό για τις ανάγκες των θυσιών, λέει στους ακροατές του: Όποιος διψάει ας έρθει σε μένα να του δώσω νερό να πιει. Έτσι, ώστε, όχι μόνο να ξεδιψάσει και να μην ξαναδιψάσει, αλλά και να γίνει μέσα του πηγή, που θ' αναβλύζει ποτάμια, για να ξεδιψάει κι άλλους. Και, βέβαια, στην περίπτωση αυτή, ο Χριστός, υπονοεί το Άγιο Πνεύμα.

Ωστόσο, κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, το Άγιο Πνεύμα δεν παρουσιάζεται σαν νερό, αλλά σαν αέρας και σαν φωτιά: «Κατέβηκε απ' τον ουρανό, διηγούνται οι Πράξεις των Αποστόλων, με τη βοή δυνατού αέρα». Και η εικόνα αυτή μας παραπέμπει στα λόγια, που ο Χριστός είπε στη Σαμαρείτισσα, όταν εκείνη τον ρώτησε για τον καταλληλότερο τόπο λατρείας του Θεού: «Πνεύμα, της είπε, ο Θεός και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν»!

Που σημαίνει ότι ο Θεός είναι σαν τον αέρα. Δηλαδή ελεύθερος από δεσμεύσεις τοπικές ή χρονικές. Ή και νοητικές, με τις οποίες ο άνθρωπος προσπαθεί να τον φέρει στα μέτρα του. Γι' αυτό και η πραγματική λατρεία του Θεού έχει τα χαρακτηριστικά της αλήθειας και της ελευθερίας. Γιατί δεν υπάρχει αλήθεια, χωρίς ελευθερία, ούτε ελευθερία, χωρίς αλήθεια. Όσο περισσότερη αλήθεια κατέχουμε, τόσο περισσότερο ελεύθεροι είμαστε. Κι όσο περισσότερο ελεύθεροι είμαστε, τόσο περισσότερη αλήθεια κατέχουμε. Που σημαίνει ότι, όπου υπάρχει καταναγκασμός, δεν υπάρχει αληθινή λατρεία του Θεού. Και συνεπώς ο δεσποτισμός και η τυραννία βρίσκονται στους αντίποδες της αληθινής θρησκείας. Και βέβαια και της Εκκλησίας…

Κι ενώ η ακουστική εντύπωση, της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος, ήταν η βοή του δυνατού αέρα, η οπτική ήταν η εικόνα των πύρινων γλωσσών, που κάθισαν στα κεφάλια των μαθητών. Του πυρός, δηλαδή, που θερμαίνει, που φωτίζει, και που κάποτε κατακαίει, για να καθαρίσει απ' τα σάπια και τ' άχρηστα.

Είναι χαρακτηριστικό πως οι Ίωνες προσωκρατικοί φιλόσοφοι, στην προσπάθειά τους να προσδιορίσουν τα πρωταρχικά στοιχεία του κόσμου, είπαν ότι αρχή του κόσμου είναι το νερό (Θαλής), ο αέρας (Αναξιμένης) και η φωτιά (Ηράκλειτος). Για να προσθέσουν ότι μέσα τους τα στοιχεία αυτά κρύβουν μια δημιουργική και ζωοποιό δύναμη, που δίνει την ποικιλία των όντων. Απ' την οποία η θεωρία τους, στη γλώσσα της φιλοσοφίας, ονομάστηκε υλοζωισμός.

Βέβαια, για τους Ίωνες φιλοσόφους, το νερό, ο αέρας και η φωτιά είναι πάντα υλικές αρχές. Ωστόσο, όμως, είναι αξιοπρόσεκτο ότι υπό την μορφή των στοιχείων αυτών υπονοείται ή παρουσιάζεται, στην Αγία Γραφή, και το Άγιο Πνεύμα. Για να κατεβεί, έτσι, ο Θεός στο κορφοβούνι της ανθρώπινης σκέψης και να συνομιλήσει μαζί μας, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα των υλικών παραστάσεων.

Το Άγιο Πνεύμα, πέρα από τη φύση και τη σκέψη, είναι συντελεστής και στη δημιουργία της προσωπικής και της κοινωνικής ζωής. Όπου οι καρποί του, σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο, συνδέονται με τα μεγάλα οράματα του ανθρώπου, όπως η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη, η δικαιοσύνη, κλπ.

Και τα ευνόητα ερωτήματα, που προκύπτουν είναι:

Αφού υπάρχει το πεντακάθαρο νερό του Αγίου Πνεύματος, γιατί εμείς να πίνουμε τα δηλητηριασμένα βρομόνερα της ακατάσχετης δολοπλοκίας, που μας οδηγούν στα αδιέξοδα των ολέθριων συγκρούσεων; Αφού υπάρχει άφθονο φως και θαλπωρή, γιατί εμείς να παραπαίουμε μέσα στα σκοτάδια και να τουρτουρίζουμε  μέσα στην παγωνιά της υπαρξιακής μοναξιάς μας; Κι αφού υπάρχει ο δροσερός και μυροβόλος αέρας του Αγίου Πνεύματος γιατί, εμείς  να αναπνέουμε την αποπνικτική αιθαλομίχλη  του αγρίου  πνεύματος;

Γιατί, στην προκειμένη περίπτωση, να καθεύδουμε και να ρέγχουμε «άβουλοι και μοιραίοι» μέσα στο βούρκο και το σκοτάδι του κρεματορίου των σιωνοναζιστών πατρώνων των Σαμαράδων και των Στουρνάρηδων!

Παρά τη θανάσιμη ναυτία και ασφυξία, που μας εξοντώνει…

παπα-Ηλίας, Ιουνίου 22, 2013, http://papailiasyfantis.wordpress.com/2013/06/22/…B1/. e mail: yfantis.ilias@gmail.com

Χριστιανοδημοκρατικά και χριστιανοφασιστικά

Χριστιανοδημοκρατικά και χριστιανοφασιστικά

 

Του παπα Ηλία Υφαντή

 

Νέα κόμματα, κομματίδια, κομματάκια, αποκόμματα έρχονται, διαρκώς, στο προσκήνιο της πολιτικής κονίστρας:

Κάποιοι απ' αυτούς ήταν ενταγμένοι στα πολιτικά, οικονομικά και  δημοσιογραφικά σούπερ-μάρκετ ναρκωτικών και δηλητηρίων, που μεθόδευσαν τη σημερινή μας εξαθλίωση. Που, σε κάποια στιγμή άρπαξαν από μια βάρκα και δραπέτευσαν-δήθεν ή πραγματικά ο χρόνος θα δείξει- απ' το ληστρικό πλεούμενό τους. Και έγραψαν πάνω στις βάρκες τους επιγραφές κατάλληλες να ξαναπαγιδεύσουν – «παλιά τους τέχνη κόσκινο» – στα δίχτυα τους τον αφελή και εύπιστο λαό. Που, όταν τις μεταφράσει κανείς στη γλώσσα της πολιτικής αναξιοπιστίας  μιλούν για…νέες νύχτες, για σχέδια των μεγάλων γαστέρων, για συμπαιγνίες με τους καρχαρίες, κλπ, κλπ, κλπ…

Βέβαια δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος να ασχολείται κάποιος με όλη αυτή την ποικιλία των, μέχρι πρότινος, ολετήρων και τώρα επιδόξων «σωτήρων» μας. Προκαλεί όμως, από θρησκευτικής πλευράς, ενδιαφέρον το «χριστιανοδημοκρατικό κόμμα» του κ. Νικολόπουλου.

Όπως είχα επισημάνει, σε προηγούμενο άρθρο («η αληθινή δημοκρατία», «Χωνί», 19-5-13), η δημοκρατία και ιδιαίτερα η χριστιανική δεν είναι κάποιο αλλοπρόσαλλο κατασκεύασμα. Όπως ήταν και είναι, κατά κανόνα, απ' τ' αρχαία χρόνια, μέχρι σήμερα, κάποιες, λεγόμενες, δημοκρατίες. Ούτε είναι μια κάποια ουτοπία. Δεδομένου ότι πήρε σάρκα και οστά στην πρώτη χριστιανική κοινωνία.

Η αληθινή αυτή δημοκρατία είχε, όπως ξανάχουμε πει, ως βασικό της άξονα την κοινωνική δικαιοσύνη και, πιο συγκεκριμένα, την κοινοκτημοσύνη. Αφού, όπως μας  λένε οι Πράξεις των Αποστόλων (Δ, 32-35), «είχαν όλοι μια ψυχή και μια καρδιά. Και κανένας τους δεν έλεγε για κάτι ότι είναι δικό του. Αλλά ήταν όλα για όλους κοινά. Όπου ο καθένας πρόσφερε ανάλογα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε ανάλογα με τις ανάγκες του. Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας φτωχός ανάμεσά τους»!

Πάνω σ' αυτό το πρωτοχριστιανικό μοντέλο προσπάθησε να προσαρμόσει το κόμμα της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» ο αείμνηστος Νικόλαος Ψαρουδάκης. Που βέβαια δεν κατόρθωσε να την αναδείξει κόμμα κοινοβουλευτικό, επειδή ακριβώς οι αστοχριστιανοί, όπως, χαρακτηριστικά τους έλεγε, δεν τον στήριξαν. Δεδομένου ότι έμεναν προσκολλημένοι στα κόμματα της Δεξιάς (ΕΡΕ, ΝΔ, κλπ). Τα οποία παραπέμπουν στα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης. Όπου η δημοκρατία, αντιμετωπίζεται σαν ένα άδειο σακί, μέσα στο οποίο ο καθένας πετάει οτιδήποτε, ανάλογα με την έμπνευσή του…

Και ασφαλώς τα κόμματα αυτού του προσανατολισμού, όπως είναι πασιφανές, δεν μπορούν να έχουν καμιά σχέση με την αληθινή δημοκρατία. Και ιδιαίτερα με μια χριστιανική δημοκρατία. Δεδομένου ότι ο χριστιανισμός έχει Καταστατικό του Χάρτη το Ευαγγέλιο. Με το πνεύμα του οποίου, όχι μόνο δεν συμφωνούν τα, λεγόμενα, «χριστιανοδημοκρατικά» κόμματα, αλλά βρίσκονται και σε διαμετρική αντίθεση. Επειδή ακριβώς, ανεξαρτήτως του θρησκευτικού προσανατολισμού των οπαδών τους (καθολικών, διαμαρτυρομένων, ορθόδοξων, κλπ), είναι κόμματα καπιταλιστικά. Που σημαίνει ότι έχουν ως βασικό εργαλείο τους το μαμωνά. Του οποίου οι πιστοί υπηρέτες δεν μπορούν να έχουν καμιά απολύτως σχέση με τους πιστούς υπηρέτες του Θεού. Πραγματικότητα, που διασαφηνίζει, με αναμφίλεκτη καθαρότητα, ο ίδιος ο Χριστός, διακηρύσσοντας το «ου δύνασθε δουλεύειν Θεώ και μαμωνά»!…

Ο κ. Νικολόπουλος, για να μας δώσει ένα απτό παράδειγμα του χαρακτήρα του κόμματός του, μας λέει ότι έχει τις ίδιες αρχές, μ' αυτές, που είχε η Νέα Δημοκρατία, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή. Που σημαίνει ότι, με βάση τα όσα είπαμε παραπάνω, ο χαρακτηρισμός του κόμματός του ως χριστιανοδημοκρατικού δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα.

Το γεγονός δε ότι θέλει σαφέστατα να διαφοροποιηθεί από την τωρινή Νέα Δημοκρατία, μας κάνει να αναρωτηθούμε για την πραγματική ιδεολογική ταυτότητα της τελευταίας. Και παράλληλα για το ποιο είναι το ιδεολογικό υπόβαθρο των χριστιανών, οι οποίοι επιμένουν να μένουν προσκολλημένοι σ' αυτήν και τους συνοδοιπόρους της.

Η πραγματικότητα φωνάζει ότι τα κόμματα αυτού του είδους δεν είναι απλά καπιταλιστικά ή νεοφιλελεύθερα, αλλά, προφανέστατα, φασιστικά. Δεδομένου ότι, στην ληστρική εκμετάλλευση, έρχονται να προσθέσουν και την τρομοκρατική βαρβαρότητα. Τους δε οπαδούς κάποιων τέτοιων κομμάτων, που βαυκαλίζονται να πιστεύουν ότι είναι χριστιανοί, ο αείμνηστος Ψαρουδάκης τους ονόμαζε χριστιανοφασίστες. Ιδανικό, που είχε κάμει σημαία και φλάμπουρό της η Χούντα, με το διαβόητο εκείνο: «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών». Με το οποίο δρομολόγησαν και την καταστροφή της Κύπρου, προσφέροντας τη μισή στους Τούρκους. Όπως οι τωρινοί σοσιαλαριστεροδεξιοί χριστιανοφασίστες στηρίζουν το ξεπούλημα ολάκερης της Ελλάδας και τη γενοκτονία του λαού μας. Πολύ περισσότερο, εφόσον τα κόμματα στα οποία είναι προσκολλημένοι υπηρετούν το ναζισμό και τον σατανισμό των σιωνιστών τοκογλύφων…..

Και, ενώ συνεργούν σε όλα τα εγκλήματα και τις προδοσίες των ινδαλμάτων τους, δεν παραλείπουν να εξομολογούνται και να κοινωνούν συχνότατα των αχράντων μυστηρίων. Του σώματος, δηλαδή,  και του αίματος του πρωταθλητή της ελευθερίας και της δικαιοσύνης,  Χριστού.

Πάντα με τις ευχές και ευλογίες κάποιων ευλαβέστατων και άκρως επιβλαβέστατων, για την πατρίδα και το λαό, «πνευματικών» πατέρων, παπάδων και δεσποτάδων…

παπα-Ηλίας, Ιουνίου 10, 2013,  http://papailiasyfantis.wordpress.com/2013/06/10/… AC/. e-mail: yfantis.ilias@gmail.com

Ο αντιρατσισμός των αρχιρατσιστών…

Ο αντιρατσισμός των αρχιρατσιστών…

 

Του παπα Ηλία Υφαντή

 

Το, κατ' ευφημισμόν, λεγόμενο, «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο, δεν είναι παρά ένα ακόμη τρομοκρατικό μέτρο σε βάρος του λαού. Αφού στην οικονομική και αστυνομική έρχεται να προσθέσει και τη νομική τρομοκρατία.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα από τα ρατσιστικότερα και διαστροφικότερα κατασκευάσματα. Κατ' εικόνα και ομοίωση των αρχιτεκτόνων του. Και αυτό δεν χρειάζεται να ψάξουμε, για να το ανακαλύψουμε. Το ίδιο το «νομοσχέδιο» το φωνάζει:

Λέει, για παράδειγμα, μεταξύ πολλών άλλων αμοραλιστικών και εξωλογικών, το εξάμβλωμα αυτό: 

«Όποιος δημόσια προφορικά ή διά του τύπου ή μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, εγκωμιάζει ή αρνείται ή εκμηδενίζει τη σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου…τιμωρείται, κλπ» (άρθρο 3, παρ.1).

Κι, όταν αυτά και άλλα παρόμοια λέει, μη φαντασθείτε ότι αναφέρεται στα εγκλήματα πολέμου σε βάρος της Κύπρου, του Αφγανιστάν, της Σερβίας, του Ιράκ, της Λιβύης, της Συρίας, κλπ. Ή στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων! Ή στην καταιγιστική γενοκτονία, που, τώρα, μεθοδεύεται και προωθείται σε βάρος του λαού μας. Σε καμιά περίπτωση! Τα τωρινά εγκλήματα είναι καλά καμωμένα και ευλογημένα απ' τη διεθνή συμμορία. Το νομοσχέδιο αναφέρεται σε εγκλήματα πολέμου και γενοκτονίες άλλων εποχών.

Και μάλιστα κατ' επιλογήν, όπως φαίνεται, στο ολοκαύτωμα των Εβραίων. Που βέβαια είναι σεβαστό, αλλά δεν είναι το μοναδικό. Και γίνεται αυτό, για να έχουν αυτοί οι ίδιοι άλλοθι, για τα εγκλήματα και τις γενοκτονίες, που μεθοδεύουν και πραγματοποιούν, εδώ και τώρα. Γιατί, αν αναφέρονταν στα τωρινά εγκλήματα και τις γενοκτονίες, θα έπρεπε οι αξιότιμοι αυτοί κύριοι, αντί να δίνουν μαθήματα αντιρατσιστικής δεοντολογίας, να είναι καθισμένοι στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τα ολόφρεσκα και καταδικασμένοι για τα μπαγιάτικα κακουργήματά τους.

Όμως…

Όχι μόνο δεν συμβαίνει αυτό, αλλά είναι, όπως προαναφέραμε, και οι μεγάτιμοι ενορχηστρωτές της τωρινής αχαλίνωτης κακουργίας σε βάρος των λαών. Έτσι, που να θυμίζουν το Χριστό, που έλεγε στους φαρισαίους της εποχής του, αλλά και όλων των εποχών: «Αλίμονο σε σας γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές, γιατί χτίζετε τους τάφους των προφητών και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων και λέτε: Αν ζούσαμε εμείς στις μέρες των πατέρων μας, δεν θα συμμετείχαμε στα εγκλήματά τους. Και τα λέτε αυτά, όταν εσείς κάνετε τα ίδια και χειρότερα»!….

Και απαιτούν, οι αρχιρατσιστές αυτοί, από τους λαούς, που ασφυκτιούν και πνίγονται μέσα στο βούρκο της αφόρητης υποκρισίας  και κακουργίας τους, να προσκυνήσουν αυτούς και τα εγκλήματά τους. Και να αλυσοδεθούν με τα παμπόνηρα νομοθετήματά τους, που είναι γεννήματα της αχαλίνωτης εγκληματικότητας και της ανίατης ηλιθιότητάς τους.

Έτσι ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν τους λαούς ως mazaperrdita (=υλικό για καταστροφή). Επικαλούμενοι κάθε φορά  τις οποιεσδήποτε αλητήριες προφάσεις:

 Άλλοτε τη δήθεν τρομοκρατία, προκειμένου να έχουν αυτοί το μονοπώλιο της τρομοκρατίας. Άλλοτε τα πυρηνικά όπλα, προκειμένου να έχουν αυτοί το αποκλειστικό δικαίωμα ζωής ή θανάτου. Και άλλοτε τον δήθεν ρατσισμό, για να έχουν αυτοί το μονοπώλιο της επιλογής των ρατσιστικών εκκαθαρίσεων και γενοκτονιών σε βάρος των άλλων λαών.

Καταστρέφοντας, έτσι, τις πατρίδες τους και εξαναγκάζοντας όσους επιβιώνουν να μεταναστεύουν.

Με αποτέλεσμα να γίνονται πρόβλημα δυσβάστακτο και άλυτο, για τους άλλους λαούς. Αφού δημιουργείται πρόβλημα αβίωτης συμβίωσης. Όπως συμβαίνει, τώρα, στην περίπτωσή μας. Και ύστερα έρχονται οι αρχιρατσιστές αυτοί να μας δώσουν, από πάνω, και μαθήματα φιλοξενίας και αντιρατσιστικής συμπεριφοράς.

Οι Έλληνες είναι φιλόξενοι και όχι ξενόφοβοι. Η ελληνική ξενοφοβία είναι εφεύρημα δικό τους. Την επινόησαν, για να φορτώσουν σε μας τη δική τους μισανθρωπία και να δώσουν άλλοθι στην ευνόητη απέχθεια απέναντί τους. Γιατί καταλαβαίνουν ότι κανένας φυσιολογικός άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να αισθάνεται και  την παραμικρή έστω συμπάθεια γι' αυτούς και την καταστροφική και διαστροφική και αποκρουστική συμπεριφορά τους. Και δεν χρειάζεται να μαντέψουμε τις προθέσεις των ρατσιστικών τους καταχθονίων σκοπών και μεθοδεύσεων. Αφού η βαρβαρότητά τους προελαύνει και παρελαύνει με περισσή, μάλιστα, αναίδεια και ιταμότητα.

Και δεν έχει καμιά απολύτως σημασία το πώς οι ντόπιοι εφιάλτες και σερβιτόροι των δολοφονικών αυτών ιδιοσκευασμάτων αυτοπροσδιορίζονται: Αριστεροί, δηλαδή, αριστεροδέξιοι, σοσιαλιστές, δημοκράτες, και άλλα ηχηρά παρόμοια. Ούτε ακόμη ποιες προφάσεις επικαλούνται και επιστρατεύουν. Όπως ο φασισμός ή ο νεοναζισμός κάποιων άλλων. Όταν οι βάρβαρες αυτές διαστροφές χαρακτηρίζουν, περισσότερο από κάθε άλλον, αυτούς και τους πάτρωνές τους.

Αυτό, που έχει σημασία είναι ότι εφαρμόζουν πιστά την καλιγούλεια συνταγή: Σύμφωνα με την οποία  αυτοί έχουν το δικαίωμα να βασανίζουν το λαό, με όλα τα μέσα και τους τρόπους, που η διαστροφή η δική τους ή των πατρώνων τους υπαγορεύει.  Αλλά ο λαός, όχι μόνο να δεν έχει το δικαίωμα να διαμαρτύρεται, αλλά είναι υποχρεωμένος να δείχνει και τρισευτυχισμένος.

Όπως έκανε και ο αντάξιος πρόδρομος των σημερινών διεστραμμένων και αμοραλιστών νομοθετών, ο Καλιγούλας. Ο οποίος, μέσα στην παντοδυναμία της αφροσύνης και της παραφροσύνης του, υποχρέωνε τους άντρες να παρίστανται στο βιασμό των γυναικών τους.

Και τους εξανάγκαζε να δείχνουν ότι πλέουν μάλιστα και σε πελάγη απέραντης ευτυχίας.


παπα-Ηλίας, Ιουνίου 3, 2013, http://papailiasyfantis.wordpress.com/2013/06/03/normal-0-false-false-false-el-x-none-x-none-9/.    e mail: yfantis.ilias@gmail.com

Κυριακή της Δημοκρατίας

Κυριακή της Δημοκρατίας

 

Του παπα Ηλία Υφαντή

 

Πριν το Πάσχα γράφαμε ότι η Ε΄(πέμπτη) Κυριακή των Νηστειών, θα μπορούσε να ονομαστεί Κυριακή των Αντεξουσιαστών. Αντίστοιχα θα μπορούσαμε να πούμε ότι και η δεύτερη μετά το Πάσχα Κυριακή (των Μυροφόρων) θα μπορούσε να ονομαστεί Κυριακή της Δημοκρατίας. Της αληθινής, βέβαια δημοκρατία. Που, στα κοσμικά πολιτεύματα, ποτέ δεν υπήρξε, στην πραγματικότητα. Γιατί και η αθηναϊκή δημοκρατία, για την οποία καυχόμαστε εμείς οι Έλληνες, δεν ήταν πραγματική.

Αν ληφθεί υπόψη ότι οι πολλαπλάσιοι δούλοι δεν συμμετείχαν στις δημοκρατικές διαδικασίες και αντιμετωπίζονταν, περίπου, με τον τρόπο, που σήμερα αντιμετωπίζουμε τα ζώα. Αλλά και οι τωρινές, λεγόμενες, δημοκρατίες δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματική δημοκρατία. Αφού πρόκειται για συγκεκαλυμμένες ολιγαρχίες, φασιστικού μάλιστα χαρακτήρα. Οι οποίες και αυτές αντιμετωπίζουν τους πολίτες, πάνω-κάτω, σαν δούλους.

Η αληθινή δημοκρατία υπήρξε μία και μόνη φορά – πρώτη και, δυστυχώς, μέχρι τώρα, τελευταία – στην πρώτη χριστιανική κοινωνία. Η οποία ως βασικό της άξονα είχε την κοινωνική δικαιοσύνη και, πιο συγκεκριμένα, την κοινοκτημοσύνη. Αφού «είχαν, όπως μας  λένε οι Πράξεις των Αποστόλων (Δ, 32-35), οι πρώτοι χριστιανοί όλοι μια ψυχή και μια καρδιά. Και κανένας τους δεν έλεγε για κάτι ότι είναι δικό του. Αλλά ήταν όλα για όλους κοινά. Όπου ο καθένας πρόσφερε ανάλογα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε ανάλογα με τις ανάγκες του. Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας φτωχός ανάμεσά τους»! Ιδανικό, που προβλήθηκε δεκαοχτώ αιώνες αργότερα (1848) από το «κομμουνιστικό μανιφέστο» του Μαρξ.

Αλλά και η υποδειγματική αυτή κοινωνία διαταράχθηκε απ' την ιδιοτέλεια των εχόντων και κατεχόντων. Εναντίον των οποίων διαμαρτυρήθηκαν οι θιγόμενοι προς τους αποστόλους. Οι οποίοι δεν ενήργησαν αυταρχικά, ώστε να επιβάλουν κάποιους «ημέτερους». Αλλά, προκειμένου να λύσουν τα προβλήματά τους, τους συνέστησαν να κάμουν εκλογές (Πράξεων: ΣΤ:1-7):

 Είναι δε αξιοσημείωτες οι αρχές, που έθεσαν, ως προϋπόθεση, για τη διεξαγωγή των εκλογών: Τους συνέστησαν να εκλέξουν ανθρώπους με καλή φήμη. Γεγονός, που, αναπόφευκτα, μας παραπέμπει στη σημερινή πραγματικότητα. Οπότε ο λαός εκλέγει, συχνά, τους πλέον διεφθαρμένους και διεστραμμένους προδότες, με τη χειρότερη φήμη. Σε σύγκριση με τους οποίους πολλοί απ' αυτούς, που είναι έγκλειστοι στις φυλακές, να φαντάζουν αγγελούδια. Και το πλέον ακατανόητο είναι ότι οι απατεώνες αυτοί εκλέγονται, κάποτε, με την υπόδειξη των πνευματικών, υποτίθεται, καθοδηγητών του λαού. Που, στην περίπτωση των χριστιανών, είναι οι ιερείς και οι επίσκοποι.

Και πώς θα μπορούσε να γινόταν διαφορετικά, όταν στην περίπτωση της εκλογής των μητροπολιτών συμβαίνει το ασύγκριτα χειρότερο: Αφού οι μητροπολίτες, σε αντίθεση με τις υποδείξεις των αποστόλων και τις υποδειγματικές εκλογές των πρώτων χριστιανών, εκλέγονται απ' την ολιγαρχία των δεσποτάδων, ερήμην του λαού.

Μια άλλη αρχή ήταν να έχουν οι εκλεγόμενοι σοφία. Δηλαδή γνώση του αντικειμένου, με το οποίο θα καταπιαστούν. Και πάλι, σε αντίθεση με ο, τι συμβαίνει, πολύ συχνά, σήμερα. Οπότε, για κάποιες αρμοδιότητες ζωτικής σημασίας εκλέγονται οι πλέον ακατάλληλοι. Με αποτέλεσμα, αντί να βρίσκονται λύσεις, να δημιουργούνται περισσότερα και μεγαλύτερα προβλήματα.

Και το πάντων χείριστο είναι που εκλέγονται, κάποτε, όχι οι απλά ακατάλληλοι, αλλά και οι πλέον εχθρικοί προς το λαό. Οι οποίοι χαλκεύουν σε βάρος του  άλυτα προβλήματα και θανάσιμες παγίδες. Όπως, συμβαίνει, τώρα, με την υπαγωγή μας στο ΔΝΤ. Η οποία δεν αποβλέπει, στη διάσωση της ελληνικής οικονομίας, όπως οι απατεώνες  πολιτικοί διατείνονται, αλλά εκτέλεση δολοφονικού σχεδίου σε βάρος μας. Προκειμένου να εξυπηρετηθούν  τα σκοτεινά συμφέροντα τα δικά τους και των τοκογλύφων.

Η τρίτη αρχή, που οι απόστολοι υπέδειξαν στο λαό ήταν να εκλέγουν ανθρώπους φωτισμένους από το Άγιο Πνεύμα. Γιατί η εμβέλεια του ανθρωπίνου πνεύματος είναι περιορισμένη. Με αποτέλεσμα, ακόμη και οι πιο σοφοί άνθρωποι, που στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις, να κάνουν, συχνά, σφάλματα. Γεγονός, για το οποίο οι απόστολοι είχαν πικρή πείρα, πρώτα-πρώτα, απ' τον ίδιο τον εαυτό τους. Γιατί, πριν την Πεντηκοστή, είχαν περιπέσει σε αλλεπάλληλες αλλοπρόσαλλες καταστάσεις. Ενώ, όταν έμαθαν τη γλώσσα του Αγίου Πνεύματος, πέτυχαν πράγματα πολύ ανώτερα απ' τις δυνατότητές τους…

Έκαμαν, λοιπόν, οι πρώτοι χριστιανοί τις εκλογές, με βάση τις αρχές, που τους υπέδειξαν οι απόστολοι. Με τη συμμετοχή, για πρώτη φορά, στην παγκόσμια ιστορία, και των γυναικών. Και είναι χαρακτηριστικό ότι αυτούς, που εξέλεξαν, τους ονόμασαν διακόνους. Που σημαίνει υπηρέτες και όχι αφεντάδες του λαού. Και το αποτέλεσμα ήταν αξιοθαύμαστο. Αφού η χριστιανική κοινωνία αυξανόταν, με ραγδαία ταχύτητα, και πληθυσμιακά και ποιοτικά…

Άμποτε, κάποτε, οι άνθρωποι – και πρώτοι απ' όλους οι, λεγόμενοι, χριστιανοί – να ξαναγύριζαν στο ξεχασμένο Ευαγγέλιο. Και η Κυριακή των Μυροφόρων να καθιερωνόταν, ως η Κυριακή της δημοκρατίας. Όμως…. Ποιοι θα έστεργαν μια τέτοια καθιέρωση; ‘Όταν ακόμη και οι, λεγόμενοι, εκπρόσωποι της Εκκλησίας φοβούνται τη δημοκρατία!

Όταν τρέμουν το Ευαγγέλιο της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν και υπηρετούν!…

παπα-Ηλίας, Μαΐου 20, 2013, http://papailiasyfantis.wordpress.com/2013/05/20/…B1, e-mail: yfantis.ilias@gmail.com